Samen huren in Nederland: gids voor gezamenlijk huurcontract

Als stel heb je twee opties: een gezamenlijk huurcontract (beide namen op het contract) of een individueel contract (één naam, de ander als medebewoner). Bij een gezamenlijk contract zijn beide partijen hoofdelijk aansprakelijk voor de huur — als de een niet betaalt, moet de ander het volledige bedrag betalen.

Een gezamenlijk contract biedt meer zekerheid voor beide partners: als de relatie eindigt, kan geen van beiden de ander zomaar op straat zetten. Bij een individueel contract heeft alleen de contracthouder wettelijke huurbescherming.

Als je partner bij je intrekt in een bestaande huurwoning, kun je medehuurderschap aanvragen bij de verhuurder. Dit geeft je partner dezelfde rechten als jij. De verhuurder moet hiermee instemmen, maar mag niet zonder goede reden weigeren als je samenwoont.

Bij weigering kun je via de kantonrechter medehuurderschap afdwingen, mits je kunt aantonen dat je een duurzame gemeenschappelijke huishouding voert. Dit geldt zowel voor getrouwde als ongetrouwde stellen.

Bij een gezamenlijk contract moeten jullie samen beslissen wie in de woning blijft. Als jullie er niet uitkomen, kan de kantonrechter beslissen. Factoren zijn: wie heeft de woning het hardst nodig, zijn er kinderen, en wie kan de huur alleen dragen?

Bij medehuurderschap kan de niet-contracthouder aanspraak maken op voortzetting van de huur, ook na het vertrek van de hoofdhuurder. Dit is een belangrijk recht dat je beschermt als de relatie eindigt.